อาณาจักรทวาราวดี
มีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 มีศูนย์กลางอยู่ที่นครปฐม จากหลักฐานทางโบราณคดีที่ค้นพบบ่งบอกว่า อาณาจักรทวาราวดีมีการติดต่อค้าขายทางทะเลอย่างกว้างขวาง เพราะทวาราวดีมีทางออก สู่ทะเลมากมาย เนื่อง จากมีอาณาเขตติดต่อกับอาณาจักรศรีวิชัยทางทิศใต้และติดต่อไปจนถึงลำพูนทาง ทิศเหนือ ทางทิศตะวันตกติดต่อกับทางตอนกลางของพม่า ทิศตะวันออกติดต่อกับอาณาจักรเขมร ซึ่งได้ เริ่มสร้างอาณาจักรขึ้นมาในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีที่พบเกี่ยวกับทวาราวดีเท่าที่มี อยู่ในปัจจุบัน ก็ยังไม่สามารถบ่งบอกเรื่องราวของทวาราวดีได้มากนัก เพราะส่วนมากจะเป็นบันทึกที่ กล่าวถึงแต่เรื่องทางศาสนา ไม่ค่อยจะได้กล่าวถึงเหตุการณ์ต่างๆมากนัก ถึงจะมีอยู่บ้างแต่ก็ น้อยเต็มที และเป็นเรื่องที่ไม่ปะติดปะต่อกัน ทำให้เรื่องราวที่เกี่ยวกับทวาราวดียังไม่มีความชัดเจนพอที่จะหาข้อสรุป ได้ บอกแต่เพียงว่า อาณาจักรทวาราวดีมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใดบ้าง ประชาชนนับถือศาสนา อะไร พูดภาษาอะไร ซึ่งสรุปได้อย่างกว้างๆเท่านั้น

บันทึกของพระถังซำจั๋งในศควรรษที่ 12 ได้กล่าวถึงอาณาจักรทวาราวดีว่าชื่อ โถโลโปลี มีความเจริญ รุ่งเรืองมากทางด้าน การค้า และศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ทิศตะวันตกติดต่อกับอาณาจักรศรีเกษตร (คือพม่าปัจจุบัน)ตะวันออกติดต่อกับอาณาจักรอิสานปุระ (อาณาจักรเขมร)

เมื่อเขมรสร้างอาณาจักรจนเป็นปึกแผ่น และมีความเข้มแข็งมากขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ทวาราวดี เกิดความอ่อนแอ ทำให้เขมรเข้ามาครอบครองทวาราวดีในหลายยุคหลายสมัย แต่บางครั้งที่เขมรอ่อนแอ มอญก็เข้ามาครอบครองทวาราวดีแทนเช่นในสมัยของพระเจ้าอนุรุธ แห่งเมืองพุกาม