การก่อตั้งอาณาจักรของชนชาติไทย
อาณาจักรสุโขทัย
เมื่อราวปีพศ. 1762 (1219) อำนาจของเขมรซึ่งเคยมีทางแถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาเกิดอ่อนกำลังลง คนไทย
จึงถือโอกาศประกาศตนเป็นอิสระไม่ขึ้นต่ออำนาจเขมรอีกต่อไป ในขณะนั้นผู้นำของกลุ่มคนไทยคือพ่อขุนผา
เมือง ราชบุตรเขยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ร่วมมือกับพ่อขุนบางกลางหาว ( ไม่ใช่ กลางท่าว) ในการยึดอำ
นาจมาจากเขมร และเมื่อยึดอำนาจสำเร็จแล้ว พ่อขุนบางกลางหาวจึงขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรก ทรงพระ
นามว่า พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ มีกษัตริย์ปกครองสืบต่อมาอีก 9 พระองค์ มีระบบการปกครองในแบบพ่อปก
ครองลูก จนถึงปีพศ.1981 (1438) มีพ่อขุนบรมปาลเป็นกษัตริย์ปกครององค์สุดท้าย และเสียอำนาจให้กับ
อยุธยาซึ่งก่อตั้งเป็นอาณาจักรอยู่แล้วโดยเด็ดขาด
        กรุงศรีอยุธยา
พศ.1893 (1350) พระเจ้าอู่ทอง ซึ่งเป็นกษัตริย์จากเมือง ละโว้ - อโยธยา ได้รวมเอาดินแดน 2 ฝั่งแม่น้ำเจ้า
พระยาคือ ละโว้และสุวรรณภูมิ เข้ามารวมกันได้สำเร็จ แล้วย้ายเมืองจากละโว้ลงมาตั้งเมืองขึ้นมาใหม่คืออยุธยา
แล้วพระองค์จึงได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์แรกของอยุธยาทรงพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ใช้ระบบ
การปกครองแบบเทวราชา อยุธยามีกษัตริย์ปกครอง 33 พระองค์ ซึ่งในประวัติศาสตร์ของอยุธยานั้นต้องเสีย
เมืองให้พม่าถึง 2 ครั้งคือ ครั้งที่ 1 ในปี พศ. 2112 ในสมัยพระมหินทราธิราช พระเจ้าบุเรงนองกษัตริย์พม่า
ยกทัพเข้ามาตี และในอีก 15 ปี ต่อมาสมเด็จพระนเรศวร ก็ทรงกู้อิสระภาพได้เป็นผลสำเร็จ และครั้งที่ 2 คือ
พศ. 2310 ซึ่งพระยาตากได้กู้อิสระภาพคืนมาได้ในปีเดียวกัน แต่อยุธยาถูกพม่าเผาทำลายเมืองจนย่อยยับ
จนไม่สามารถที่จะทำให้ดีดังเดิมได้อีก พระยาตากจึงย้ายเมืองลงมาอยู่ที่ธนบุรี ประวัติศาสตร์อยุธยาจึงสิ้นสุด
ลงในปีพศ. 2310 ( 1767 ) รวมเวลาเป็นราชธานึ 417 ปี
        กรุงธนบุรี
เมื่อพระยาตากทรงย้ายเมืองลงมาอยู่ที่ธนบุรีแล้ว พระองค์ทรงใช้เวลาในการปราบปรามบรรดาผู้ที่ตั้งตัวเป็น
ใหญ่อยู่ถึง 3 ปี จึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์เดียวของธนบุรีในปีพศ. 2313 และครองราชย์จน
ถึงปีพศ. 2325 (1782) เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ต่อมา
        กรุงเทพมหานคร
ในปีพศ.2325 (1782) เมื่อเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้ากรุงธนบุรีแล้ว จึงย้ายเมือง ข้ามแม่น้ำมายังฝั่งตะวันออก
สถาปนาเมืองใหม่เป็นราชธานีของอาณาจักร และพระราชทานชื่อเมืองว่า กรุง
รัตนโกสินทน์ นับเป็นเมืองหลวงแห่งที่ 4 นับแต่การสถาปนากรุงสุโขทัยเป็นราชธานีแห่งแรกในปีพศ.1762 (1350)
และดำรงความเป็นเมืองหลวงของประเทศไทยตราบจนทุกวันนี้